مرگ

گاه می انديشم ،
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گويد ؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی ميشنوی ، روی تو را کاشکی می ديدم.
شانه بالا زدنت را،ـ بی قيد ـ
و تکان دادن دستت که ،ـ مهم نيست زياد ـ
و تکان دادن سر راکه، عجیب ! عاقبت مرد ؟
ـ افسوس!
ـ كاشكي مي ديدم !
من به خود مي گويم :
چه كسي باور كرد
جنگل جان مرا آتش عشق تو خاكستر كرد ؟

                                                                     دكتر حميد مصدق

/ 1 نظر / 7 بازدید
nerodakeyhan

و بترسيم از مرگ.مرگ شايد واقعا پايان با من بودن با تو بودن باشه.ميدونی تا حالا چند تا موقعيت مرگ رو احساس کردی .و ببين در اون لحظه به چه می انديشی؟راست ميگن همه دل گرفتن از خدا من سنگدون که به دل دلالهای عشق وشهوت می ارزه.زیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد هم می ارزه.